Dwumetrowa rzeźba Bogen (Łuk) Leunory Salihu wznosi się niczym delikatna, błyszcząca srebrna biżuteria na dawnym wybiegu dla psów w więzieniu dla kobiet Hoheneck. Artystka, która urodziła się w 1977 roku w Prisztinie/Kosowie, a obecnie mieszka w Düsseldorfie, stworzyła dzieło wykonane z setek okrągłych aluminiowych dysków, które przypomina wysoką, wąsko zwężającą się bramę.

Rzeźba zaprasza do przejścia przez nią i obserwowania gry cieni, która zmienia się wraz z położeniem słońca, pogodą i porami roku. Poprzez powtarzanie i układanie modułowych elementów dyskowych Salihu bada ruch w statycznej formie, wzajemne oddziaływanie wnętrza i zewnętrza oraz niewidzialne historie, które są splecione z tym miejscem. Jej wyraźnie ustrukturyzowana, konstruktywna forma jest symbolicznie powiązana ze Stollbergiem, którego stare miasto jest zdominowane przez potężny zamek Hoheneck.

Pierwotnie zbudowany jako pałac myśliwski, Hoheneck służył jako więzienie aresztu śledczego od XVII wieku, a później jako zakład karny, którego struktura została silnie ufortyfikowana. Po założeniu NRD w 1949 r. stało się jednym z najbardziej znanych więzień dla kobiet w kraju. Więziono tam więźniów politycznych, a wniosek o opuszczenie kraju często wystarczał, aby zostać "Hohenecker". Warunki więzienne były nieludzkie: w przepełnionym więzieniu - w którym przebywało czasami nawet 1600 kobiet - izolacja, ciemny areszt i praca na akord były na porządku dziennym. W najbardziej niesprzyjających warunkach więźniarki produkowały rajstopy i pościel, które były sprzedawane zachodnioniemieckim firmom.